Çalışkanlık ve Yaratıcılık

Yıllar önce Orhan Pamuk'un bir röportajını okumuştum. Kendisini bir edebiyatçı olarak değil memur olarak nitelendiriyordu: "Her sabah uyanır masamın başına geçer 100 cümle yazarım, sonra bunlardan birini kullanırım."

Aklıma Yaşar Kemal geldi. Yaşar Kemal romanlarını aylarca kafasında kurgular, sonra daktilonun başına oturup tek seferde yazıp bitirirdi.

Orhan Pamuk çalışkandı. Yaşar Kemal yaratıcıydı.

İşletme dünyasından bir örnek: Bill Gates ve Steve Jobs. Her ikisi de imparatorluk kurdu. Gates çalışkan, Jobs yaratıcı. Bugün dünyanın çoğunluğu Windows kullanıyor. MS Word dökümanları bir norm. Yani çalışkanlık başarısız değil.

Peki sonra ne oldu? İnternet geldi: sunucular Linux'a gitti. Telefonlar geldi: iOS ve Android. Microsoft her ikisinde de gecikti. Çünkü enerjisini rakiplerini yok saymaya harcadı.

Yine de çalışkanlık ve yaratıcılık bir kuşun iki kanadı gibidir; biri olmadan diğeri uçamaz. Burada derdim ikisini savaştırmak değil. Yaratıcılığın görmezden gelindiğini, milyarlarca dolar ve milyonlarca terfi kaybına yol açtığını söylemek.

Soft skills dediğimiz, ölçülemeyen beceriler — iletişim, duygusal zeka, çevresel görü. Çalıştığınız yerde siz terfi beklerken sizin yerinize en ummadığınız kişinin terfi nedeni bunlar. Ve bunlar kitap okuyarak öğrenilmez, çünkü ancak interaktif bir çalışmayla aktarılırlar.

İşte çalışkanlığı önde tutmanın, yaratıcılığı görmezden gelmenin bedeli bu: yükselememek.